Tolis Metzidakis

Πότε ανακάλυψα τους Playground Theory ούτε θυμάμαι, θυμάμαι όμως ότι ακούγοντας το “little things” μαγεύτηκα, άρχισα λοιπόν να να τους περιλαμβάνω στα playlist μου σε πολλές εκπομπές οπότε στην ουσία κάπου εκεί γνωριστήκαμε (σας έχω πει ότι λατρεύω το facebook). Για να μη κουράσω τους αναγνώστες, μετά από αρκετό καιρό τους έκανα πρόταση για συνέντευξη και χωρίς να το πολυσκεφτούν συμφώνησαν και μέσα σε λίγες καταφέραμε να μιλήσαμε με την Μάρσια Ισραηλίδη, την στιχουργό και φωνή (και τι φωνή) των Playground Theory.

Αργά, σταθερά και με μεράκι ετοιμάζουν το τρίτο κατά σειρά άλμπουμ τους με τίτλο «Tears go Upwards» ένα άλμπουμ που αναμένουμε με μεγάλη ανυπομονησία, αφού έχουμε ήδη ακούσει και ενθουσιαστεί με το «Escape the Night» και το «Woman Outside» τα πρώτα δύο τραγούδια που έχουν κυκλοφορήσει και η Μάρσια μας αποκαλύπτει ότι, σε λίγο καιρό θα κυκλοφορήσει και το τρίτο τραγούδι, το οποίο θα είναι το δεύτερο ελληνόφωνο κομμάτι, αφού το πρώτο κυκλοφόρησε με τη δεύτερη τους δουλειά «Connect the Dots» που κυκλοφόρησε το 2016, με τίτλο «Prison Song» μια διασκευή με παραδοσιακά δίστιχα της Ζακύνθου, λόγια που τραγουδούσαν οι φυλακισμένοι, που διέπραξαν φονικό από έρωτα ή λόγω τιμής. Αναμένουμε λοιπόν τη δεύτερη διασκευή που θα κυκλοφορήσει μέχρι το τέλος του 2018 και θα είναι και πάλι από τη Ζάκυνθο, το νησί απ’ όπου κατάγεται ο Δημήτρης Νέγκας (πλήκτρα, σύνθεση). Το τρίτο μέλος της υπέροχης παρέας τους είναι ο Βαγγέλης Κατσουλάκης (τύμπανα, κρουστά).
Η ιστορία τους ξεκινάει το 2009 και αν και συνεργάστηκαν και με άλλους μουσικούς, είναι οι τρεις που έχουν παραμείνει σταθεροί όλα αυτά τα χρόνια και κοντεύουν την δεκαετία.

Ζητήσαμε από την Μάρσια να μας εξηγήσει τι σημαίνει Playground Theory και λέει κατά λέξη «η παιδική χαρά είναι μια μικρογραφία της ζωής που θα περάσει κανείς και από τη στιγμή που θα μπει εκεί για να παίξει, να πειραματιστεί, να γνωρίσει κόσμο, να τσακωθεί, να πέσει, να χτυπήσει κ.α. έχει το ελεύθερο να κάνει τις επιλογές του ή απλώς να κάτσει στην άκρη και να μην κάνει καινούργιες γνωριμίες ή οτιδήποτε άλλο. Είναι μια μικρή αναλογία αλλά από τη στιγμή που θα τελειώσει η ώρα του παιχνιδιού θα πρέπει να αναχωρήσει από τη παιδική χαρά. Καλό είναι να ζήσει την εμπειρία στο έπακρο και να μην παραπονεθεί ότι δεν έπαιξε αρκετά»,

Μεταξύ άλλων κουβεντιάσαμε για τις μουσικές τους επιρροές, αφού τους σημάδεψαν οι Portishead και το trip hop γενικότερα, Radiohead, Massive Attack κ.α.
Αν μπορούσε κανείς να περιγράψει τη μουσική και την ατμόσφαιρα που δημιουργούν οι Playground Theory είναι «dream pop», με νεοψυχεδέλεια αλλά και ανατολίτικες επιρροές (κυρίως στον δίσκο Connect the Dots).
Οι Playground Theory έχουν μια τελειομανία όπως επισημαίνει η Μάρσια, την οποία και ακούμε μέσα από τις δουλειές τους, η οποία φαίνεται και με τη συχνότητα που κυκλοφορούν τα άλμπουμ τους, αν σκεφτεί κανείς ότι ο πρώτος τους δίσκος «Speaking of Secrets» κυκλοφόρησε το 2013 ενώ το «Connect the Dots» το 2016. Και τα δύο άλμπουμ είχαν πολύ καλές κριτικές και συμπεριλήφθηκαν στα καλύτερα άλμπουμ της κάθε χρονιάς. Το «Tears go Upwards» το δουλεύουν ακόμη και είμαστε σίγουρη για άλλο ένα άρτιο αποτέλεσμα.

Ρωτήσαμε την Μάρσια αν η μουσική λειτουργεί και για τους Playground Theory ως ψυχοθεραπεία και απαντάει αυθόρμητα «εννοείται, και είναι και πιο φθηνή» (πολλά γέλια ακούγονται στον αέρα) και συνεχίζει «ισχύει για κάθε μορφή τέχνης, βοηθάει παρά πολύ για να επικοινωνήσεις πράγματα τα οποία δύσκολα κάνεις μόνο με λόγια….ο πεζός λόγος περιορίζει πάρα πολύ τη σκέψη μας, διότι πάρα πολλές σκέψεις, συναισθήματα και καταστάσεις είναι πολύ παραπάνω από τις λέξεις που θα τις περιγράψουνε. Γι’ αυτό υπάρχει η τέχνη γενικότερα, για να καλύψει αυτό το κενό».

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ακούστηκαν τα τραγούδια:
1) Woman outside (Tears go Upwoards)
2) Little things (Connect the Dots)
3) Rain (Connect the Dots)
4) Waves (Speaking of Secrets)
5) Escape the night (Tears go Upwards)

https://www.facebook.com/PlaygroundTheoryBand/

Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο ηχητικό που ακολουθεί.